گوسفندزنده رومانوف

گوسفندزنده رومانوف

فروش گوسفند رومانوف.بره رومانوف.گوسفند زنده رومانوف.فروش گوسفند زنده فروش گوسفند زنده رمانوف بره رومانف قوچ رومانف به بهترین قیمت مناسب رومانف (Romanov) ویرایش زادگاه این نژاد دره ولگا در شمال شرقی مسکو در کشور روسیه می باشد. نژاد رومانوف از لحاظ تعداد چندقلوزایی در بین کلیه نژادهای گوسفندان جهان بی نظیر می باشد. رکورد 9 قلو در روسیه و 7 قلو در آمریکا از جمله رکوردهای جهانی ثبت شده این نژاد است. رکورد 14 بره در دو زایش پیاپی یک میش این نژاد نیز در بسیاری از کشورها ثبت شده است. 6، 5 و 4 قلو در نژاد رومانوف بسیار رایج می باشد. میش رومانوف در صورت تغذیه مناسب به راحتی از کلیه بره های خود، و حتی در مواردی بره های دیگر گله، نگهداری می کند و شیر کافی برای آنها تولید می کند. زایمان رومانوف معمولا به راحتی و بدون نیاز به مراقبتی خاص صورت می گیرد و میش مادر از حس مادری بی نظیری برخوردار است. میش و قوچ رومانوف در تمامی فصول آماده جفت گیری هستند و نیازی به صبر کردن برای بهار یا پاییز نیست. میش رومانوف با مدیریت صحیح 3 بار در دو سال زایش انجام میدهد و به سرعت به جمعیت گله می افزاید. قوچ رومانوف با غریزه جنسی بالا توانایی باردار کردن 60 تا 70 میش را دارا می باشد.و از آنجایی که در تمام سال قادر و مایل به جفتگیری می باشد، و بره های 50 درصد حاصل از آمیزش این قوچ با گله محلی نیز از خواص چندقلوزایی بسیار بالایی برخوردار هستند، گزینه ای بسیار عالی برای افزایش بهره وری گله و سودآوری حتی در شرایط سخت اقتصادی داخلی و خارجی با کمترین هزینه می باشند. در بسیاری از کشورهای جهان قوچ خالص رومانوف را جایگزین قوچ گله محلی می کنند تا از خواص چندقلو زایی و فحلی همیشگی این نژاد و تطابق با محیط گله محلی همزمان بهره ببرند. در ضمن جایگزینی کل گله مخارج بسیار گزافی دارد و F1 تولیدی (نتیجه آمیزش قوچ رومانوف با میش محلی) از خواص بسیار مشابه به میش رومانوف خالص برخوردار است و نیازی به جایگزینی کل گله نیست. وزن قوچ بالغ: 70 کیلوگرم وزن میش: 60 کیلوگرم افزایش وزن روزانه: 264 گرم چند قلو زائی: 280 درصد اصل این‌نژاد در دره ولگا در شمال غرب مسکو می‌باشد. رومانف یک ‌نژاد خالص بوده و از تلاقی نژاد‌ها بوجود نیامده است. رومانف یک ‌نژاد زودرس بوده و بره‌های این ‌نژاد در سن ۴ ماهگی نیز خصوصیات بلوغ از خود نشان می‌دهند. این‌ نژاد در تمام طول سال امکان تولید مثل دارد و قوچهای رومانف در تمام فصول امکان بارورکردن میش‌ها را خواهند داشت. رکورد تعداد بره سالم متولد شده در یک زایش متعلق به این ‌نژاد بوده و تعداد ۹ بره می‌باشد که در روسیه اتفاق افتاده است میش‌های با سهم خونی ۵۰% رومانف نیز قادرند چند قلو زائی بالائی در حدود ۲۷۰ داشته باشند. عدد ۷/۲ درصد بدین معنی است که از تعداد یک صد میش زایش کرده تعداد ۲۷۰ بره بدنیا آمده است. میش‌های رومانف، مادران فوق العاده‌ای از نظر تغذیه و رسیدگی به بره‌ها هستند و از نظر خصوصیات مادری کمتر نژادی با رومانف قابل مقایسه می‌باشد. بره‌ها در زمان تولد وزن بدن بالائی ندارند ولی رشد روزانه مطلوبی دارند و بره‌ها فعال شاداب و تلفات کمی دارند. زمان مناسب برای جفت گیری برای بره‌های رومانف در سن ۸ ماهگی می‌باشد. ‌نژاد رومانف اگر با نژادهای گوشتی سنگین مانند شاروله و یا ال دوفرانس تلاقی داده شود نتایج بسیار قابل توجهی از نظر مقدار رشد روزانه و راندمان لاشه را نشان خواهد داد. توانائی این‌ نژاد برای تولید مثل خارج از فصل باعث می‌شود در گله‌ها این‌نژاد بسرعت تکثیر پیدا کند. با برنامه‌ریزی‌های اصولی می‌توان بره زائی ۸ ماه یک دوره و تعداد ۳ زایش در دو سال را از این ‌نژاد انتظار داشت و یکی از بهترین نژاد‌ها برای پایه مادری می‌باشد. گوسفند رومانوف؛ بهره‌وری بالا، مادری خوب گوسفند رومانف یک نژاد گوشتی، بی‌دنبه، چندقلوزا و زودرس است و بهره‌وری بالا و قابلیت مادری مناسبی دارد. هر دو این صفات به ارث می‌رسند و آمیخته‌گری آن بمیزان 25 تا 50 درصد با میش‌های با تولید مثل فصلی، دوقلوزایی را توسعه می‌دهد. رومانوف‌ها در تمام فصول زاد و ولد می‌کنند و هر دو سال سه سری بره و در صورت مدیریت مناسب تولید مثلی و تغذیه‌ای سالی دو سری بره می‌آورند. میش رومانوف بدون کمک قادر به رسیدگی به سه‌قلوها است. بره‌ها بدلیل وزن کم براحتی متولد و سریع سر پا می‌شوند و بقای بالایی دارند. این گوسفند در صنعت تولید گوشت گوسفند در سیستم فشرده و در کشورهای با آب کافی و هوای معتدل مناسب است. هنوز در مورد سازگاری آ‌نها با اقلیم گرم و خشک اکثر مناطق ایران تحقیقی صورت نگرفته است. Romanov sheep گوسفند رومانف یک نژاد گوسفند اهلی متعلق به دره رود ولگا در شمال غربی مسکو در جمهوری روسیه است. این گوسفند برای اولین بار در قرن 18 مورد توجه قرار گرفت و بلافاصله به آلمان و فرانسه برده شد. در سال 1980، دولت کانادا 14 میش و 4 قوچ این نژاد را وارد کرد و پس از 5 سال قرنطینه و بعد از آزمایشات فراوان بصورت نژاد رومانوف به آمریکا فرستاده شد. توزیع این نژاد منحصربفرد، جهانی است و عمدتاً برای تولید گوشت بکار میرود. گوشت آنها لخم است و بخش قابل توجهی از چربی آنها در داخل بدن آنها رسوب می‌کند. گفته می‌شود راندمان گوشت این نژاد بالاتر از نژادهای دیگر است، باین معنی که درصد بالاتری از لاشه آنها را گوشت تشکیل میدهد. خصوصیات این گوسفند به آب و هوای نسبتاً سرد سازگار است و از نژادهای گوسفند دم‌کوتاه اروپای شمالی است. بره‌ها در زمان تولد سیاه هستند ولی هر چه مسن‌تر می‌شوند رنگ آنها به خاکستری می‌گراید. جنس نر دارای یال سیاهرگی در اطراف گردن و سینه است. متوسط وزن قوچ رومانف 55 تا 80 و متوسط وزن میش 40 تا 50 کیلوگرم است. این نژاد گوسفند روی پا نسبتاً بلند است. گوسفند رومانف از نظر ژنتیکی یک نژاد خالص می‌باشد و از طریق تلاقی ایجاد نشده و بشردر تعیین صفات آنها دخالتی نداشته است و از این نظر متفاوت از نژادهای انگلیسی و آمریکای شمالی می‌باشد. گوسفند خالص رومانوف به درد گوسفنددار معمولی نمی‌خورد زیرا احتیاج به مدیریت بالا و مراقبت مخصوص در زمان بره‌زایی دارند. میش‌های نژاد خالص نیز احتیاح به سطح بالای مراقبت و مدیریت بالا دارند. از تلاقی‌گری این نژاد با نژادهای بومی استفاده می‌شود تا باروری گله افزایش یابد. توسعه دوقلوزایی و قابلیت تولید گوشت در این نژاد از جمله اهداف مهم استفاده از این نژاد در گله‌های دیگر است. درصد چندقلوزایی آنها حدود 290 درصد است یعنی 100 میش در پایان دوره تولید مثل خود 290 بره تولید می‌کند. این رقم در زایش‌های بهاره بیشتر است. بعلاوه هر دو سال سه دوره تولید مثل و در بهترین حالت سالی دو بار تولید مثل دارند. بره‌ها متوسط روزی 260 گرم رشد می‌کنند. تولید مثل گوسفندها در سن 3 تا 4 ماهگی از نظر جنسی بالغ می‌شوند و در هر فصل از سال که بالغ شوند شروع به تولید مثل می‌کنند. بعبارتی فصل طولانی فعالیت جنسی دارند. گاه میش‌ها اساساً دوره بدون فحلی ندارند. چه بسا نرهایی که در سن 3 تا 4 ماهگی جفتگیری می‌کنند و چه بسا میش‌هایی که در 9 ماهگی زایمان دارند. ماده‌ای که بخوبی تغذیه شده باشد در سن 6 تا 8 ماهگی به وزن زنده حدود 40 کیلوگرم میرسد و می‌توان آن را جفت کرد. ماده بعد از 30 تا 40 روز بعد از زایمان فحل می‌شود. طول دوره آبستنی در آنها چند روز کوتاه‌تر از دیگر نژادهای و بطور متوسط 144 روز (محدوده 139 تا 149 روز) است. بنابرین می‌توان سالی دوبار از آنها بره گرفت. بر خلاف دیگر گوسفندها که معمولاً یک یا دو بره میزایند، اصطلاحاً گفته می‌شود میش‌های این نژاد یک دسته بره میزایند. در بسیاری از موارد میش‌ها 3 تا 5 قلو میزایند. شش قلو در آنها دیده شده و رکورد آن 9 قلوزاید در یک مورد بوده است. یک میش برتر این نژاد در 12 زایمان خود 64 بره زاییده است. بهره‌وری بالای این نژاد در تعداد زیاد میش 3 تا 4 قلوزا و نه میش‌های اندکی است که بطور استثنایی بره‌ زیادی می‌زایند. متوسط سن تولید مثلی آنه 7/5 سال است. چندقلوزایی را بسته به شرایط مدیریت و تغذیه می‌توان کنترل کرد. اگر بخواهیم در 7 ماهگی بره‌گیری کنیم،‌ بره‌ها دوقلو می‌شوند و در موارد اندک سه‌قلو در میان آنها دیده می‌شود. ولی اگر آنها را به عقب بیاندازیم و کاری کنیم در یک سالگی بخصوص در بهار زایمان کنند (بطور طبیعی سراسر سال تولید مثل دارند) در این صورت بالاترین میزان بره‌زایی را خواهیم داشت و هر میش بین 3 تا 6 بره (متوسط گله 4 تا) خواهد زایید. جنبه مهم دیگر این نژاد سفتی آنها، شادابی بره‌ها و بقای بالای بره‌ها است. صورت، سر، ‌پاها، دم، ‌شکم، پستان و مقعد میش رومانوف پشم ندارد و لذا بره‌زایی آنها راحت‌تر است و بره‌ها برای پیدا کردن اولین وعده شیر خود دچار شکل نمی‌شوند. بره‌ها بدلیل استخوان ظریف و وزن نسبتاً پایین در زمان تولد براحتی متولد می‌شوند و بعد از چند دقیقه سر پا و فعال می‌شوند. می‌توان بره‌ها را از روز تولد کریپ‌فید کرد. زمان شروع کریپ‌فید در آنها کمتر از نژادهای دیگر است. بره‌ها جستجوگرند و تنبلی نشان نمی‌دهند و بزودی همراه مادر خود کنسانتره و علوفه می‌خورند. زایمان بره‌ها بقدری راحت است که گاه میش مادر سر پا زایمان می‌کند. میش‌های رومانف از نظر تغذیه و رسیدگی به بره‌ها مادران خوبی هستند و هیچگاه میشی از پذیرفتن بره خود سر باز نمی‌زند. آنها شیر کافی برای تغذیه سه‌قلو و حتی چهارقلو تولید می‌کنند مشروط بر اینکه زایمان اول آنها نباشد. این میش‌ها دارای ظرفیت پستانی و رحمی مناسبی هستند و تغذیه ‌مناسب برای حمایت از چند بره دارند. ترکیب دو عامل بهره‌وری و قابلیت مادری در آنها به فرزندان دورگ آنها انتقال می‌یابد و ارزش آنها را افزایش می‌دهد. بسیاری از اصلاح‌کنندگان متوجه شده‌اند که استفاده از 50 درصد یا 25 درصد از خون این گوسفند تولید دوقلوها و سه‌قلوهایی می‌کند که بدون کمک یا حداقل کمک متولد می‌شوند و میش قادر است خود آنها را بزرگ کند. قوچ‌ها در زمان تولید مثل رفتارهای تهاجمی دارند و تقریباً در تمام فصول سال بارور و از نظر جنسی فعال هستند. نرهایی که کیفیت تولیدمثلی ندارند بعنوان تیزر استفاده می‌شوند. قوچ‌های رومانف بهترین تیزرها می‌باشند. از تیزر‌ها برای همزمان‌سازی فحلی گله نیز استفاده می‌شود تا بتوان از امکانات گوسفندداری و نیروی کار به شیوه بهتر و در زمان متمرکزی استفاده کرد و تعداد زیادی بره پروار روانه بازار نمود. قوچ تیزر برای فحل کردن زودهنگام میش‌های با تولید مثل فصلی (مثلاً سوفولک) نیز بکار می‌رود و بدین‌وسیله میش‌های گله درصد بره‌زایی بالاتری خواهند داشت. پشم پشم این گوسفند محکم و سرمایه‌ساز است. پشم پوشش مضاعف دارد. قطر متوسط الیاف لایه‌های داخلی 20/9 میکرومتر است در حالی که ضخامت پوشش خارجی (پشم بره‌گی) 71/9 میکرومتر می‌باشد. میانگین وزن پشم هر گوسفند حدود 4/5 کیلوگرم است. پشم نهایی این گوسفند که مخلوطی از پشم‌ خاکستری و اندکی موی سیاه است برای ساخت فرش، سفره و آویختن از دیوار بکار میرود. : بهترین نژادهای گوسفند عبارت‌اند از: نژاد رومانف که رکورد زایش تا 9 قلو در یک شکم را داراست. نژاد مهربان که دو قلو زایی در آن کم و بیش زیاد است نژاد مرینوس که دارای پشمهای لطیفی است. گوسفند قره‌گل که پشمهایش دارای جعد خاصی است.

::دسته بندی ها