بیماری ذات الریه یا پنومونی (Pulmonary disease of the sheep) یکی از بیماریهای رایج در دام های سبک و سنگین است که میکروب آن ممکن است با همراه باکتری‌ها، ویروس‌ها و پلاسما‌های میکروبی و آلوده به دام های دیگر منتقل شود. دامهایی که سیستم ایمنی آنها ضعیف باشد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. در این مطلب میخواهیم در باره بیماری ذات الریه در دام با شما صحبت کنیم. با ما همراه باشید.

مقدمه

این بیماری هم در گوسفندان و هم در گوساله های نابالغ دیده میشود. گوساله ها در سنین ۲ تا ۳ ماهگی در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند مخصوصا گوساله هایی که تغذیه نامناسبی دارند. گوساله هایی که در بدو تولد از آغوز ترش شده خورده باشند دچار ضعف سیستم ایمنی شده و خطر ابتلا به بیماری عفونی مختلف مانند پنومونی در آن ها افزایش می یابد.

علائم بیماری ذات الریه در دام

مهمترین علائم این بیماری عبارتند از: تب بالا، تنفس سخت و افزایش تعداد آن، بی اشتهایی، سرفه، ریزش آب از چشم، ضعف و بیحالی، عدم تونایی برای میکدن شیر و …

بیماری ذات الریه در گوسفندان

بره و بزغاله ها در ماههای اول تولد در معرض ابتلا به این بیماری خطرناک هستند. امکان بروز این بیماری در بره ها و بزغاله هایی که در بدو تولد آغوز نخورده باشند بیشتر است. در صورت مبتلا شدن بره و بزغاله به این بیماری علائمی چون ضعف و بیحالی، تب، افزایش تعداد تنفس و عدم توانایی برای مکیدن شیر مشاهده خواهد شد. وجود آلودگی، رطوبت، سرما و تهویه نامناسب جایگاه امکان ابتلای بره ها و بزغاله ها به این بیماری را افزایش میدهد.

چه زمانی خطر شیوع این بیماری بیشتر میشود؟

عوامل متعددی در انتقال این بیماری در گله موثر است که از مهمترین آنها میتوان به تراکم بیش از حد دام ها در محل نگهداری، عدم تهویه مناسب، آلودگی هوا در جایگاه، تغذیه بیش از حد با شیر، عدم تغذیه بره ها و گوساله ها با آغوز تازه، سرد بودن بیش از حد آغل و جایگاه و خیس و مرطوب بودن آن اشاره کرد. عوامل دیگری چون کاهش مقاومت و ایمنی بدن در برابر بیماری بر اثر کمبود ویتامین A،D  و E، ضد عفونی نکردن جایگاه و عدم رعایت بهداشت در محل نگهداری دامها نیز از دیگر عوامل افزایش دهنده خطر شیوع این بیماری در گله است.

پیشگیری از بیماری ذات الریه در دام

برای پیشگیری از بروز این بیماری خطرناک در گله اقدامات مختلفی را میتوان انجام داد. اجرای بهداشت در جایگاه نگهداری گله و ایجاد تهویه مناسب از جمله مهمترین این اقدامات است. از دیگر اقدامات مهم برای پیشگیری از این بیماری میتوان به دریافت آغوز سالم در روزهای بدو تولد دام، تغذیه مناسب بره ها و گوساله ها و عدم خوراندن شیر بیش از حد به آنها، خشک نگه داشتن جایگاه نگهداری دام و نبود سرما و رطوبت در آنجا، درمان بیماری ها و عفونت های اولیه با مراجعه به دامپزشک اشاره کرد.

نتیجه گیری

سلامت دام باید مرتبا بررسی شود تا در صورت مشاهده کوچکترین نشانه ای به دامپزشک اطلاع داده و از شیوع بیماری جلوگیری شود. اجرای برنامه های واکسیناسیون مهمترین راهکار برای پیشگیری از ابتلای دام به بیماری های عفونی است.


فرشاد ذوقی

کار من دامداری است گهگاهی هم مطلبی درباره گوسفندان مینویسم

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *