بیماری های مختلفی سلامتی گوسفندان را تهدید میکند که با پیشگیری به موقع میتوان از بروز اغلب آنها جلوگیری کرد. از شایع ترین بیماری ها در گوسفندان میتوان به سیاه زخم، آنتروتوکسمی، آگالاکسی، آبله و … اشاره کرد. در این مطلب میخواهیم به طور خلاصه بیماری های گوسفندان و نحوه پیشگیری از آنها را بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

بیماری سیاه زخم در گوسفندان

عامل بیماری سیاه زخم یا شاربن در گوسفندان یک میکروب بی هوازی و هاگ دار به نام باسیلوس آنتراسیس است که معمولا از طریق غذای آلوده و نیش حشرات به دام منتقل میشود. این بیماری پس از مبتلا کردن دام موجب بروز علائمی مانند تب شدید، بی اشتهایی کامل، بیحالی، خارج شدن خون سیاه از تمام مجاری طبیعی، تشنج و در نهایت مرگ دام خواهد شد. بهترین راهکار برای پیشگیری از بروز بیماری در گله انجام واکسیناسیون به موقع برای دامهاست.

بیماری آنتروتوکسمی در گوسفندان

این بیماری یکی از شایع ترین بیماری ها در گوسفندان است که عامل آن کلستریدیوم پرفرانژنس میباشد. این بیماری در صورت مبتلا کردن دام موجب بروز علائمی چون آنتریت خونی، افزایش مایع صفاقی و ازدیاد مایع دور قلب میشود که میتواند منجر به مرگ سریع دام شود. بهترین روش برای مقابله با این بیماری پیشگیری از طریق انجام واکسیناسیون است.

بیماری قلوه نرمی در گوسفندان

این بیماری که به آن پرخوری نیز گفته میشود بیشتر در بره ها و از زمان تولد تا یک سالگی دیده میشود. از مهمترین علائم این بیماری میتوان به تب شدید، افزایش درجه حرارت، اغماء، تشنج و مرگ آنی سریع اشاره کرد. گاهی این بیماری بدون هیچ علامت خاصی بروز میکند و موجب نرمی کلیه و اتساع پرده قلب و در نهایت مرگ دام میشود.

بیماری بروسلوز در دام ها

بیماری بروسلوز یکی از شایع ترین بیماری های واگیر در دامهاست که عامل آن باسیل بروسلا ملی تنسیس میباشد. این بیماری معمولا در هنگام جفت گیری و توسط قوچ به میش منتقل دشه و در نهایت منجر به سقط جنین میشود. بر روی کبد جنین سقط شده بر اثر این بیماری نقطه های مشخص دیده میشود. واکسیناسیون بهترین روش برای پیشگیری از انتقال این بیماری است.

بیماری آگالاکسی در گوسفندان

عامل بیماری میکروبی به نام مایکوپلاسما است که معمولا از طریق تماس با حیوانات آلوده و ترشحات آنها به دام های دیگر منتقل میشود. این بیماری دارای علائم خاصی چون افزایش درجه حرارت بدن، تورم قرنیه و نسوج ملتحمه چشم، تورم مفاصل، تورم یک یا هر دو پستان است. این بیماری با انجام به موقع واکسیناسیون قابل پیشگیری است.

بیماری آبله در گوسفندان

آبله یکی از شایع ترین بیماری های دامی است که عامل آن یک ویروس میباشد. این بیماری بر اثر انتقال ویروسی از طریق تماس با دامهای آلوده و اشیاء آلوده به گوسفند منتقل شده و موجب بروز علائمی چون ازدیاد درجه حرارت بدن، پیدایش پاپول، وزیکول و پوستول در نواحی بدون پشم میشود. واکسیناسیون بهترین راهکار برای مقابله با این بیماری خطرناک است.

بیماری تب برفکی در گوسفندان

یکی دیگر از مشهورترین بیماری ها در گوسفندان است که عامل آن ویروس تب برفکی میباشد. این ویروس از طریق تماس با حیوانات مبتلا و تغذیه از مواد آلوده به ویروس دام های سالم را مبتلا میکند. از مهمترین علائم این بیماری میتوان به سرازیر شدن بزاق از دهان و تاول زدن دهان و لثه اشاره کرد. با انجام واکسیناسیون در گله میتوان از شیوع این بیماری پیشگیری کرد.

بیماری اکتیمای مسری در گوسفندان

ویروس اکتیما عامل این بیماری است که معمولا از طریق خراش سطحی پوست در نقاط مختلف بدن دام بیمار به دام های دیگر منتقل میشود. این بیماری موجب بروز جراحات موضعی در اطراف لب ها و زاویه اتصال لب ها میشود. این بیماری غیر قابل پیشگیری بوده اما میتوان آن را درمان کرد. مالیدن مواد آنتی سپتیک (وازلین با سه درصد فنل) بر روی لب های دام بیمار به درمان سریع تر این بیماری کمک میکند.

بیماری ذات الریه مزمن در گوسفندان

یکی از شایع ترین بیماری ها در گوسفندان است که از طریق یک ویروس و سپس حمله میکروب های ثانویه مانند پاستورلا و کورینه باکتریوم دام های سالم را مبتلا میسازد. تماس با حیوانات آلوده مهمترین راه انتقال و شیوع این بیماری در گله است. این بیماری منجر به علائمی چون لاغری و ناراحتی تنفسی شده و در نهایت بر اثر کمبود اکسیژن یا آنوکسی موجب مرگ دام خواهد شد. با انجام واکسیناسیون میتوان از بروز این بیماری در گله جلوگیری کرد.

بیماری ذات الریه حاد در گوسفندان

عامل بیماری ذات الریه حاد یا التهاب ریه میکروب پاستورلاهمولتیکا و پاستورلامولتی سیدا بوده که تماس گله با گوسفندان آلوده میتواند موجب آلودگی بسیاری از دام های سالم شود. از مهمترین علائم این بیماری میتوان به تب، بی اشتهایی، خروج ترشحات سروزی از چشم و بینی دام، افزایش ضربان قلب و تنفس سخت اشاره کرد. برای پیشگیری از شیوع این بیماری در گله باید دام را با رعایت نکات بهداشتی نگهداری و جابجا نمود و آغل را در برابر باد و کوران محافظت نمود.

بیماری پیروپلاسموز در گوسفندان

نام عامل این بیماری میکروب بابزیا بوده که معمولا به وسیله کنه ها به دام منتقل میشود. این بیماری منجر به بروز علائمی چون افزایش درجه حرارت بدن، تب، بی اشتهایی، سستی، کم خونی، تنفس سریع، اسهال و زرد شدن مخاطات میشود. بهترین راهکار برای پیشگیری از شیوع این بیماری در گله انجام به موقع حمام ضد کنه برای دامهاست.

بیماری جرب یا کچلی در گوسفندان

بیماری جرب، کچلی،گری یا خارش در دام ها بر اثر تماس گوسفند سالم با گوسفندان آلوده یا نقاط آلوده به جرب بوجود می آید که موجب بروز علائم مختلفی مانند بیقراری، خارش شدید، ریزش پشم، ایجاد دلمه های کوچک و پوسته های سخت، زخم شدن و حتی خونریزی در نقاط مورد نظر میشود. حمام ضد کنه و سم پاشی نواحی آلوده در فصل زمستان بهترین روش ها برای پیشگیری از این بیماری هستند.

بیماری کپلک در گوسفندان

عامل بیماری کپلک در گوسفندی میکروبی به نام فاسیو لاهپاتیکا دیکروسلیوم است که معمولا از طریق آب های آلوده به نوزاد فاسیولا منتقل میشود. مهمترین علائم این بیماری عبارتند از: لاغر شدن دام، کم خونی، ریزش پشم، آب آوردن حفره بطنی، ضعف و تورم در بخش زیرین گلوی دام. با نابود کردن میزبان واسط به وسیله مثل سولفات مس میتوان از شیوع این بیماری جلوگیری کرد.

بیماری کرم های ریوی – معدی در گوسفندان

این بیماری که به آن قزل قورت نیز گفته میشود بر اثر عاملی به نام استرونژیلوسها بوجود می آید که از طریق خوردن علف های آلوده به نوزاد کرم به دام منتقل میشوند. از مهمترین علائم این بیماری میتوان به لاغر شدن دام، ضعف، کم خونی، شکنندگی پشم، اسهال سیاه یا قهوه ای تیره، سرفه و ناراحتی های تنفسی اشاره کرد. داروهای ضد کرم مثل تتراکلرواتیلین برای پیشگیری از این بیماری بسیار موثرند.

بیماری تنیازیس در گوسفندان

عامل این بیماری انواع تنیاها به ویژه مونیه زیا هستندکه معمولا از طریق آکارین آلوده به نوزاد کرم دام را آلوده میسازند. اسهال، دل درد شدید و لاغری علائم اصلی بیماری تنیازیس میباشند. استفاده از داروهای ضد کرم مانند تنی رازی برای پیشگیری از بیماری بسیار است.

مهمترین بیماری های ارثی در گوسفند

تولید نوزاد بی پا یکی از مهمترین بیماریهای ارثی در گوسفندان است که اثر ژنها بر روی آن کاملا مشخص نشده است. این بره ها در هنگام تولد پاهایی شبیه به یک زائده دارند. بیماری ارثی دیگر در گوسفند بیماری بی قوارگی میباشد که ژن های مغلوب باعث بوجود آمدن آن میشوند. بر اثر این بیماری بره هایی با پوزه عقابی شکل بدنیا آمده که چند ماه پس از تولد می میرد. بیماری خاکستری کشنده نیز یک بیماری ارثی ناشی از تاثیر ژن های غالب است. بر اثر این بیماری بره ها خاکستری رنگ بوده و در همان اوایل تولید میمیرند. بیماری انقباض دائمی عضلات میز ناشی از تاثیر ژن های مغلوب بوده که منجر به مرده زایی بره هایی با پاها ودستهای غیر طبیعی میشوند.


فرشاد ذوقی

کار من دامداری است گهگاهی هم مطلبی درباره گوسفندان مینویسم

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *