بیماری شاربن علامتی یکی از بیماری های خطرناک و عفونی در دام است که میتواند هم دام های سبک مانند گوسفند و بز و هم دام های سنگین مانند گاوها و گامیش ها را مبتلا نماید. این بیماری عفونی حاد معمولا با بروز علائمی مانند التهاب عضلانی و توکسمی شدید در دام همراه است که در نهایت موجب مرگ دام و تلفات زیادی در گله میشود. در این مطلب میخواهیم در مورد نحوه انتقال این بیماری، چگونگی پیشگیری و انجام واکسیناسیون آن صحبت کنیم. با ما همراه باشید.

انتقال بیماری شاربن علامتی

عامل این بیماری میکروبی است که معمولا از طریق خاک وارد بدن دام میشود و دام های حساس را مبتلا میکند. این میکروب میتواند تا سال ها در خاک و مرتع چراگاه دام ها زنده بماند و دام های ضغیف را بیمار کند. این میکروب معمولا از راه گوارش به بدن دام وارد شده و آن را بیمار میسازد. میکروب این بیماری در محیط های مختلفی مانند مراتع و چراگاهها وجود دارد و یا از طریق لاشه و اجساد دام های بیمار و مدفوع دام های ناقل به بدن دام های سالم وارد شود. این بیماری هم در گاوها و هم در گوسفندان دیده میشود که در این حالت گوسفندان دچار علائم شدیدتر و جراحات جلدی بیشتری میشوند.

علائم بیماری شاربن علامتی در دام سنگین

دام های سنگین یعنی گاوها و گامیش ها نیز دچار بیماری شاربن علامتی میشوند که در این حالت علائم خاصی در آنها دیده میشود و در برخی مواد ممکن است هیچ علامتی در آنها دیده نشود. دام های سنگین مبتلا به بیماری شاربن علامتی معمولا علائمی چون لنگش و تورم عضلات در ناحیه شانه و بالای پا، تغییر رنگ پوست و ترک خوردن آن، تورم و جمع شدن گاز در زیر عضلات و … دارند. این بیماری مهلک میتواند در عرض ۱۲ تا ۳۶ ساعت دام را از پای درآورد.

علائم بیماری شاربن علامتی در دامهای سبک

دام های سبک مانند گوسفند و بز نیز ممکن است به این بیماری حاد مبتلا میشوند و علائم شدیدتری در آنها بروز میکند. وقتی عضلات پای گوسفند درگیر این بیماری میشود گوسفند دچار لنگش شدید شده و به سختی راه میرود.

پیشگیری

بهترین روش برای پیشگیری از انتقال بیماری شاربن علامتی به دام، انجام به موقع واکسیناسیون در گله است. این واکسیناسیون باید در اواخر زمستان و اوایل بهار انجام شود. لاشه دام های تلف شده که ناقل این بیماری باشند نیز باید به سرعت دفع و سوزانده شوند.

واکسیناسیون بیماری شاربن علامتی

واکسن این بیماری سوسپانسیون کشته بوده که به دام تزریق میشود. این واکسیناسیون با هدف ایجاد ایمنی فعال در برابر بیماری شاربن علامتی در نشخوارکنندگان و نتاج آنها انجام میشود. این واکسن برای دام های سبک به میزان ۲ میلی لیتر برای گاو و گاومیش به میزان ۳ میلی لیتر به صورت زیرجلدی تزریق میشود.

زمانبندی واکسیناسیون

واکسن شاربن علامتی برای دام هایی که از مادر ایمن متولد شده باشند نخستین بار باید در سه ماهگی به دام تزریق شود. این واکسن برای دامهایی که برای اولین بار مایه کوبی میشوند نیز باید در دو نوبت و به فاصله ۲ یا ۳ هفته تکرار شود. واکسن این بیماری باید برای تمامی دام های واکسینه هر ۶ ماه یک بار مجددا تزریق شود.

بیماری شاربن علامتی

در چه مواردی واکسیناسیون توصیه نمیشود؟

تزریق واکسن به دام های بیمار و ضعیف توصیه نمیشود و واکسیناسیون دامهایی که تا ۳ هفته دیگر کشتار میشوند نیز ممنوع است. پیش از تزریق از تاریخ مصرف واکسن اطمینان حاصل کنید.

نکات مهم

واکسن بیماری باید از یک مرکز بهداشتی و یک شبکه توزیع رسمی خریداری شود حتما مطابق با برنامه سازمان دامپزشکی کشور تجویز شده باشد. پیش از انجام مایه کوبی ۲ ساعت به دام استراحت دهید و یک روز پس از آن نیز از جابجایی آنها خودداری کنید. واکسن را باید در محلی نگهداری کنید که یخ نزند و در هنگام تزریق نیز باید واکسن در زنجیره سرد و شرایط آسپتیک باشد. پیش از تزریق واکسن آن را به آرامی بهم بزنید. تمامی محتوای واکسن را استفاده کنید و از ذخیره و مصرف مجدد آن جدا خودداری کنید.

نگهداری از واکسن

واکسن باید در محلی تاریک و به دور از نور خورشید حمل و نگهداری شودکه دمای آن بین ۲ تا ۸ درجه سانتیگراد باشد. در صورت فراهم بودن این شرایط واکسن تا یک سال تاریخ مصرف دارد. تزریق واکسن باید با احتیاط صورت گیرد تا از پاشیدن آن به صورت خودداری شود. در صورت بروز این اتفاق باید بلافاصله محل آلودگی را با آب و صابون  شستشو داد.


فرشاد ذوقی

کار من دامداری است گهگاهی هم مطلبی درباره گوسفندان مینویسم

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *